11 Kasım 2010 Perşembe

sen bokunla oynarken ben neler neler yapıyodum..

oysa ki sen o insana cidden değer veririsin. hani değer mi değmez mi takılmadan.. böyle görürsün ters yanlarını olsun dersin. nolucak yani mükemmeli kim bulmuş da ben bulucam diye. istediğin büyük şeyler değildir. tek selamıyla mutlu olursun.

ama işte o şapşal küçük görür seni. sebepsiz bir kibir vardır üstünde.. bi aynaya baksa göt olucak ama işte naparsın bizimki aynaya bakarken pembe gözlüklerini takmayı ihmal etmeyenlerden..

yoo peşinde kul köle olmasın zaten.. ıyyk hiç çekilmez. ama ne biliyim en azından olduğun gibi kabul etsin, kimsenin göremediğini farketsin istersin. ben öyle istiyorum mesela. önemsediğini belli etsin arada.. devamlı ters cevaplar vermesin..

ama işte o şapşal sığ bakar hep kusurlarına odaklanır. istediğin şeyleri söylemez sana. dürüst bile değildir ki.

sen olsan naparsın dear. salla ya adam mı kalmadı dersin di mi? evet belki doğrusu budur. kendini küçültmeye değmez işte. ama ben naparım peki. ben gördüğün şu aptal insan, o kazmaya kıyamam.. iyi yanlarını üste koyarım hep. zaaflarımdan vurmuştur zaten. sesim çıkmaz. durup durup içimdeki öfkeyi yoklarım. öfke de fayda etmiyo nefret etmek için. ne yapsa da kurtulsam artık şunun çemberinden bilmiyorum. şöyle iyice bi rezillik çıkarsa falan belki. ya da daha iyisini görürüm.. belki.. ya aslına bakarsan ben de sallamıyorum. sallasam çoktaan çeker vururdum(!)  iti. aman neyse be. o kendi şeysine baksın gülsün. ehehe..

işte böyle dear.. kızdım ben azcık. mutlu olmalıyım belki. bilmiyorum yarın ki sınavda nanayı yicem o da var tabi.

ama insanda nezaket olur be hoh yani hoh!!!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder